Deze teksten vormen een duidelijke beschrijving van het proces van het maken van films en de grondbeginselen van belichting, ontwerpen van de set, editing, de kostuums, en meer. Speciale aandacht verdienen geschriften van Hubbard over acteren, een discipline die hem uiteraard intrigeerde omdat het een weerspiegeling is van het leven zelf. Hij was in het bijzonder gekant tegen het binnendringen van psychologie in de kunst, zoals aanbevolen door de Stanislavsky-methode, en de populaire opvatting dat de acteur zijn eigen psychologische lijden moet „enten” op zijn rol met, wat zo verwarrend is omschreven als „een vrije stroom van psychische energie van [het] onderbewuste”. Ongeacht de betekenis hiervan, is het een lang en emotioneel pijnlijk proces. Dergelijke methoden waren desastreus voor de schrijver en de echte acteur, verklaarde Hubbard en stonden „lijnrecht in tegenstelling tot de rol van een kunstenaar”.