Hoe veelomvattend de invloed van Hubbard’s filosofische uiteenzetting over kunst ook is, de beschrijving van zijn artistieke erfgoed in breder zin zou onvolledig zijn zonder vermelding van zijn levenswerk, Dianetics en Scientology.

      “Een cultuur is alleen maar zo goed als haar dromen”, zei hij eens, „en haar dromen worden gedroomd door kunstenaars”. In dat licht, zei hij verder, wordt de rehabilitatie van de kunstenaar een uiterst waardevolle onderneming waarvoor de cultuur duizendmaal zou worden terugbetaald. Het is vanzelfsprekend dat Scientology deze taak op zich neemt; in het licht van wat Hubbard voordien had vastgesteld over de intrinsieke aard van de mens, behandelen Dianetics en Scientology de kunstenaar op het meest fundamentele niveau: zijn spirituele zelf. Wanneer Hubbard spreekt over het rehabiliteren van de artistieke creativiteit, heeft hij het dus over het rehabiliteren van de bron van alle creativiteit, de menselijke geest.