Als bewijs daarvan werden aan de meeste van zijn werken prijzen van literaire organisaties toegekend zoals de Solidarité Culturelle Française, het Europese Prestige-comité en de Europese Kunstacademie. Een ander bewijs wordt gevormd door zijn opmerkelijk grote en breed samengestelde groep lezers en door de duizenden studenten aan een twintigtal universiteiten die zijn werk bestuderen en ernaar streven om, zoals hij het zelf ooit uitdrukte, „te schrijven, te schrijven en nog meer te schrijven. En nooit wegens vermoeidheid, tijdgebrek, lawaai of wat dan ook van de koers af te dwalen”.